آموزش پارتیشن بندی هارد رایانه

وقتی از درایوهای “C” یا “D” در رایانه صحبت می‌کنیم، در واقع درباره “پارتیشن” حرف می‌زنیم؛ این بخش‌ها درحقیقت حافظه فیزیکی رایانه را تشکیل می‌دهند و هر هارد حداقل یک پارتیشن دارد که شما می‌توانید این پارتیشن را تغییر داده و پارتیشن‌های جدیدی ایجاد کنید.

برای پارتیشن بندی می توانید تمامی درایو ها به جز درایو ویندوز را تغییر دهید.بهتر است برای پارتیشن بندی در زمان نصب ویندوز این کار را انجام دهید.در خاطر داشته باشید که حتما اطلاعات حساس خود را در درایو دیگری کپی کنید و یا از یک هارد اکسترنال (حافظه جنبی) استفاده کنید و پس از پارتیشن بندی جدید، آن‌ها را به هارد برگردانید، چرا که ممکن است در طی مراحل اطلاعات درایوی که در حال تقسیم بندی آن هستید از بین برود و همچنین باید مطمئن شوید که فضای کافی برای ایجاد یک پارتیشن جدید روی هارد دارید.

برای پارتیشن بندی جدید، ویندوز هفت و هشت ابزارهای مناسبی برای این کار در اختیار شما قرار داده‌اند. در ویندوز هفت روی “Start” کلیک کنید و یا در ویندوز هشت به قسمت “Search” بروید. در هر دو صورت، “partitions” را تایپ کنید و سپس گزینه “Create and format hard disk partitions” را انتخاب کنید.

برنامه “Disk Management” باز می‌شود. برای تغییر پارتیشن موجود و کم کردن سایز آن، روی آن کلیک راست کنید و گزینه “Shrink Volume” را انتخاب کنید.

پس از کلیک بر روی گزینه Shrink Volume پنجره ای جدید باز میشود که کاربر میتواند مقدار حافظه درایو جدید را مشخص کند. دقت نمایید که اعداد موجود در این صفحه بر حسب مگابایت نوشته شده اند(هر گیگابایت 1024 مگابایت است). برای مثال اگر قصد دارید مقدار 10 گیگابایت از حافظه خود را جدا کنید و آن را به یک پارتیشن جدید تبدیل نمایید باید عدد 10240 را در قسمت حجم پارتیشن وارد نمایید. پس از تعیین مقدار حافظه سیستم برای ایجاد حافظه جدید حاضر میباشد.

پس از وارد کردن مقدار دلخواه حافظه برای پارتیشن بر روی گزینه Shrink کلیک کنید. سیستم به سرعت یک پارتیشن طبق بندی نشده را ایجاد میکند. ولی باید توجه داشته باشید که هنوز مکانی برای این پارتیشن مشخص نشده است و قابل استفاده نمیباشد. برای ایجاد یک پارتیشن سالم حافظه مورد نظر باید فرمت (Format) شود. بر روی پارتشین جدید راست کلیک کنید و گزینه New Simple Volume را انتخاب کنید. سپس پنجره ای جدید باز میشود که در آن میتوان نام پارتیشن جدید را با یکی از حروف انگلیسی مشخص کرد و حافظه را نیز فرمت کرد. پس از تعیین نامی برای پارتیشن بر روی کلید Next کلیک کنید. در اینجا سیستم دوباره از کاربر مقدار حجم حافظه را سوال میکند. اگر قصد دارید همان مقدار حافظه قبلی را ایجاد کنید عدد ظاهر شده را تغییر ندهید و گزینه Next را بزنید.

در قسمت بعدی شما میتوانید نام پیش فرض پارتیشن خود را تغییر دهید. اگر این نام را تغییر ندهید نام پارتیشن همان حرف انگلیسی خواهد بود که در قبل انتخاب کرده اید. اگر این اول پارتیشن ایجاد شده توسط شما باشد نام پیش فرض آن E است و البته میتوانید نام های در اختیار دیگر را نیز برای آن انتخاب کنید. هم چنین باید نوع درایو مورد نظر را مشخص کنید. دو گزینه در این قسمت وجود دارد که گزینه اول ایجاد درایو بدون فرمت است و گزینه دوم به همراه فرمت میباشد.

Volume label نیز نام دوم اختیاری برای یک پارتیشن است که میتوانید نام دلخواه خود را در جعبه مربوطه وارد کنید. اگر گزینه فرمت را انتخاب کرده باشید درایو را از نوع NTFS مشخص کنید و در پایان بر روی Next کلیک کنید. هم اکنون پارتیشن جدید شما ایجاد شده است و میتوانید فایل های مورد نظر خود را به داخل آن منتقل کنید.

شما میتوانید این کار را دوباره برای ایجاد یک پارتیشن جدید دیگر انجام دهید. ایجاد یک پارتیشن جدید میتواند مزیت های زیادی را علاوه بر مدیریت صحیح فایل ها برای کاربر ایجاد کند. اگر شما نیاز به یک سیستم عامل دیگر در کنار ویندوز خود دارید میتوانید آن را در یک پارتیشن جدید نصب کنید و از بوت دو گانه بر روی کامپیوتر خود استفاده کنید.

ادغام پارتیشن ها

گاهی اوقات کاربر پارتیشن جدیدی را ایجاد میکند ولی پس از مدتی منصرف میشود و قصد دارد حافظه ایجاد کرده را به محل قبلی خود بازگرداند مثلا پارتیشنی را حذف کند و حافظه آن را به درایو C منتقل کند. برای این کار دوباره وارد کنسول Disk Management  میشویم و پارتیشنی را که قصد حذفش را داریم انتخاب میکنیم. سپس بر روی آن راست کلیک کرده و از پنجره باز شده بر روی گزینه  Delete Volume کلیک میکنیم. با این کار تمام اطلاعات موجود در پارتیشن از بین میرود و تبدیل به حافظه خالی در سیستم میشود.

مشاهده میکنید که پارتیشن تبدیل به حافظه آزاد شده است. حالا بر روی حافظه آزاد ایجاد شده راست کلیک میکنیم و از منو باز شده گزینه Delete Partition را انتخاب میکنیم. با این کار حافظه آزاد تبدیل به حافظه ای میشود که در حال حاضر در هیج کجا جای ندارد و آماده است تا با درایو دیگری ادغام شود.

برای ادغام حافظه بر روی درایو دلخواه خود که در اینجا برای ما درایو C میباشد راست کلیک کرده و  Extend Volume را بزنید. سپس پنجره ای برای گسترش حجم درایو باز میشود که تنظیماتی مشابه با پنجره ایجاد پارتیشن جدید دارد.

اگر شما فقط قصد ادغام یک پارتیشن را دارید بر روی گزینه Next کلیک کرده و در پنجره های جدید بازی شده نیز بر روی همین گزینه کلیک کنید تا در آخر به کلید Finish برسید و پس از انتخاب آن ، کار ادغام پارتیشن ها به پایان رسیده است. پارتیشن قبلی شما از بین رفته و به درایو مورد نظر اضافه گردیده است. اگر قصد دارید چندین پارتیشن را یک جا ادغام کنید به روش قبلی گفته شده همه آنها را حذف نمایید تا به حافظه آزاد تبدیل شوند و در آخر آنها را به درایو مورد نظر اضافه کنید.

افزایش حجم پارتیشن ها:

برای اضافه کردن حجم به یک درایو باید از درایو های بعدی حجم مورد نظر را کم کنید و سپس روی پارتیشن بعدی اضافه کنید با کم کردن حجم یک درایو قسمت اختصاصی افزایش حجم برای شما فعال می شود.

بعد از فعالسازی قسمت اختصاصی می توانید روی درایوی که می خواهید حجم آن را افزایش دهید راست کلیک کرده و گزینه اکستند ولوم را انتخاب کنید. دقت کنید که تنظیمات پیش فرض باشد تا در حجمی که اضافه می کنید از حداکثر حافظه استفاده شود.

    • ۱۰

    ۱۱دقت کنید بقیه تنظیمات را دستکاری نکنید، در آخر با زدن finish کار را به پایان برسانید.

 

 

دانلود اپلیکیشن قفل گذاری موبایل

از اطلاعات خود محافظت کنید…

در این پست قصد داریم یکی از اپلیکیشن های بسیار خوب در زمینه قفل گذاری بر روی قسمت های مختلف تلغن های همراه اندرویدی صحبت کنیم

گاهی اوقات شده است که تلفن مان را به فرد دیگری میدهیم و تمایل نداریم بعضی از قسمت ها دیده شود یا اینکه فردی قصد بازدید گوشی ما را دارد و ما میخواهیم قسمت هایی را بتواند ببیند و قسمت هایی نیز رمز بخواهد و قفل شود

نرم افزار اندروید app lock اپلیکشنی مناسب برای قفل گذاری بر روی قسمت های مختلف موبال شماست

بعد از نصب نرم افزار به قسمت های مختلف تنظیمات بوید و دیگر برنامه ها و بخش های نظیر پیام ها یا گالری و یا مخاطبین و حتی دسترسی به وای فای و نت و تنظیمات خود تلفن را تنها با یک تیک قفل کنید

به همین راحتی….

موفق باشید…

آشنایی، نحوه استفاده و قابلیت های Dropbox

دراپ باکس چیست؟
دراپ باکس سرویس رایگانی است که به شما اجازه می دهد همه عکس ها، اسناد، ویدیوها و دیگر انواع فایل های مورد نیازتان را در هر جایی به همراه داشته باشید. یعنی اینکه هر فایلی که شما بر روی اکانت دراپ باکس تان ذخیره کنید، به صورت خودکار بر روی تمامی کامپیوترها، تلفن های همراه و حتی سایت دراپ باکس ذخیره شده و همگام سازی یا Sync می گردد.

دراپ باکس همچنین به اشتراک گذاری محتویات اکانت تان با دیگران را بسیار ساده کرده است و شما با هر سطحی از دانش کامپیوتری با استفاده از آن، می توانید فایل ها را با دیگران به اشتراک بگذارید.

دراپ باکس حتی می تواند یک بک آپ و پشتیبان مطمئن از اطلاعات ضروری تان باشد، تا اگر روزی لیوان چایی روی لپ تاپ تان خالی شد، فقط نگران سخت افزار بیچاره ای باشید که سوخته است و خیال تان از بابت فایل های درون هارد دستگاه راحت باشد.

چگونگی استفاده از دراپ باکس :

پس از دریافت دراپ باکس از سایت و نصب اون رو کامپیوتر خود یک آیکون در Taskbar پایین اضافه می شه که وقتی داخلش می شید می تونید فولدر ها با دسترسی های مختلف رو ایجاد کنید.

نکته بسیار مهم این هست که شما وقتی فایلی رو در دراپ باکس اضافه می کنید دراپ باکس عمل Sync رو انجام می ده و در واقع فایل های شما رو دانلود می کنه چون باید فایل ها دانلود بشن تا در دسترس مثلا خانواده قرار بگیرن. در ضمن اگر روی آیکون دراپ باکس در تسک بار کلیک کنید می تونید گزینه Pause Sync رو بزنید تا متوقف بشه تا هر وقت که دوست داشتید اجازه ادامه رو بهش بدید. ولی توجه داشته باشید که اگر سیستم عامل دوباره راه اندازی بشه ( ریستارت یا … ) به طور خودکار دوباره Sync رو ادامه می ده.

 

چگونه فایل ها رو به اشتراک بگذاریم ؟

برای این کار داخل نرم افزار دراپ باکس شده سپس روی فایل یا فولدر مورد نظرتون کلیک راست کنید یک نوار دراپ باکس رو مشاهده می کنید موس رو روی اون ببرید سپس چند گزینه براتون باز می شه که می تونید Share Link رو بزیند که داخل سایت دراپ باکس می شه و می تونید لینک صفحه باز شده رو کپی کنید و به هر کسی که خواستید ببینه بدید در ضمن در همون صفحه می تونید هم لینک رو هر وقت که خواستید پاک کنید و هم می تونید به صورت زیپ دربیاریدش و دانلود کنید و … ( در واقع از طریق سایت دراپ باکس هم می تونید به همه امکانات اکانتتون دسترسی پیدا کنید. )

نکته جالب این که وقتی فایل دانلودش تموم می شه و به طور کلی بارگذاری می شه روی اون فایل یا فولدر تیک می خوره.قسمت جالب دیگه اینه که شما با دعوت دوستانتون از طریق اکانتتون در سایت دراپ باکس می تونید به فضا دراپ باکستتون اضافه کنید. ( البته اون فرد هم حتما باید دعوت شما رو بپذیره و عضو شه )

در ضمن برای ایجاد سطح دسترسی ها باید وارد اکانتتون وارد سایت بشید و مثلا کنار هر فولد یک گزینه Options هست که می تونید سطح دسترسی ( این که چه کسایی بتونن این فایل یا فولدر رو ببینن ) رو تنظیم کنید. فقط نکتش این هست که اگر کس دیگه اول این فولدر یا فایل رو ساخته باشه و براش سطح دسترسی ایجاد کرده باشه فقط خودش می تونه اون رو تغییر بده. ( که جلوی اسم ایجاد کنندش هم می نویسه : Only the owner of this folder can invite others ) یعنی فقط اون فرد می تونه افراد دیگه رو به این فولدر دعوت کنه.

 

برخی از قابلیت های جالب دراپ باکس

شما و دوستانتان در هر جای دنیا می‌توانید پوشه‌ها و فایل ها را بین خود و دیگران به اشتراک بگذارید، تبادل فایل کنید و محتوی را مدام تغییر دهید. همکاران، همکلاسی ها و افراد فامیل و دوستان بیشترین استفاده را از این تبادل اطلاعات می کنند. حتی می توانید در بخش ” فعالیت‌های اخیر” می‌توانید تمام کارهایی را که دوستان و همکارانتان بر روی آن پوشه‌ یا فایل انجام داده‌اند ببینید. با این حال می توانید دسترسی کاربران دعوت شده را به پوشه‌ مورد نظرتان محدود کنید.

*بک آپ گرفتن از وب سایت

شما می‌توانید از دراپ باکس برای تهیه نسخه پشتیبان از وب سایت خود و داده‌های آن استفاده کنید که می‌تواند از نگرانی‌های شما در باره سرور یا حملات احتمالی بکاهد. با سرویس‌هایی نظیر Backup Box یا این پلاگینِ ورد پرس می‌توانید مطمئن شوید که وب سایت شما در جای امنی بک آپ گیری شده.

 9 کارایی جالب دراپ باکس

*به رایگان، فضای ذخیره سازی بیشتر به دست بیاورید

اگر کاربر غیر پولی هستید، دراپ باکس به طور پیش فرض 2 گیگابایت فضای رایگان به شما اختصاص می‌دهد ولی راه‌هایی هست تا بدون نیاز به پرداخت هزینه، فضای بیشتری به دست آورید.

 9 کارایی جالب دراپ باکس

هر دوستی را که معرفی کنید، 500 مگابایت به حساب شما اضافه خواهد شد. اگر چک لیست Getting Started را تکمیل کنید 250 مگابایت دیگر دریافت خواهید کرد. با وصل کردن حساب فیسبوک، یا توییتر، یا دنبال کردن دراپ باکس در توییتر، یا فقط گفتن علت علاقه‌تان به دراپ باکس می‌توانید 125 مگابایت دیگر دریافت کنید.

 

7نکته مهم برای افزایش امنیت وب سایت ( سیستم های مدیریت محتوا )

همانطور که میدانید امنیت در یک وب سایت حرف اول و آخر رو میزنه و نداشتن امنیت کافی در یک وب سایت , یعنی عدم حرفه ای بودن وب سایت …

بحث امنیت هیچ گاه بحث مطلقی نیست و سایت های بزرگ دنیا از جمله گوگل و یاهو هم هر از چند گاهی مورد حمله هکرها قرار گرفته و امنیت آنها زیر سوال میرود .

هیچ وقت نمیتوان گفت یک وب سایت دارای امنیت 100% مطلق میباشد . به همین دلیل وبمستران فقط به دنبال راهکارهایی برای افزایش هر چه بیشتر امنیت در وب سایت خود هستند تا احتمال هک شدن وب سایت خود رو تا جایی که امکان دارد به سمت صفر میل دهند .

راهکار های افزایش امنیت یک وب سایت به چندین عامل مختلف بستگی دارد و با درست انجام دادن این عوامل , میتوان امنیت یک وب سایت رو افزایش داد .

با روی کار آمدن سیستم های مدیریت محتوای رایگان از جمله وردپرس , جوملا , دروپال و … ( هرچند فوق العاده سیستم های قوی از نظر امنیت هستند ) ولی باز هم به دلیل رایگان بودن آنها و در دسترس بودن سورس آنها توسط هکر ها , هر لحظه امکان هک شدن آنها وجود دارد .

در این پست قصد دارم 10 نکته بسیار حیاتی , ساده و فوق العاده مهم رو بیان کنم تا با انجام دادن آنها , ضریب امنیت وب سایت خود را تا حد قابل قبولی بالا ببرید .

 

1 – استفاده از هاستینگ حرفه ای با فایروال پیشرفته :

یقینا مهمترین بحث در امنیت بالای یک وب سایت , داشتن یک سرور کانفیگ شده و حرفه ای می باشد .

یکی از راه های نفوذ به وب سایت توسط هکر ها , از طریق ورود به هاستینگ می باشد .

سعی کنید حتما از یک شرکت هاستینگ معروف , شرکتی و پرکاربر استفاده نمایید تا جلوی یکی از راههای نفوذ را ببندید .

هاستینگ هایی که توسط یک شخص و به صورت حقیقی پشتیبانی میشود اصلا قابل اطمینان نمی باشند .

هاستینگ ها باید علاوه بر حرفه ای بون , دارای فایروال ( دیوار آتشین ) باشند تا دارای امنیت بیشتری باشند .

2 – انتخاب رمز های بسیار قوی و ساخت ftp مجزا :

سعی کنید از رمز های ساده استفاده نکنید و رمز های خود را ( از جمله رمز های hosting – email – ftp و … )  به صورت سخت و غیر قابل فهم انتخاب کنید .

به عنوان مثال ( Dm$#04^”]Gf! ) .

در ضمن اصلا اطلاعات ورود به هاستینگ , ایمیل , ftp , سیستم مدیریت محتوا و … را با هم یکی انتخاب نکنید . زیرا با هک شدن هر کدام , به راحتی تمامی اطلاعات دیگرهک میشود . پس برای هر کدام , نام کاربری و رمز عبور مجزا انتخاب نمایید .

3 – سطح دسترسی پوشه ها :

در سیستم های مدیریت محتوا مانند wordpress , joomla و … , سطح دسترسی به فایل ها به صورت پیشفرض تعیین شده است که بهتر است شما با داده های زیر تغییر دهید .

سطح دسترسی پوشه ها = 755

سطح دسترسی فایل ها = 644

سطح دسترسی فایل config بعد از نصب سیستم مدیریت محتوا = 444

سطح دسترسی htaccess. فایل = 644

منظور از سطح دسترسی , همان گزینه permission واقع در فایل منیجر ( file manager ) هاستینگ می باشد .

4 –  ایجاد رمز بر  روی پوشه مدیریت در کنترل پنل هاست :

تمامی هاستینگ ها امکانی رو در اختیار ما قرار میدهند که میتوانیم  برای یک فایل یا یک پوشه نام کاربری و رمز عبور انتخاب کنیم .

از این گزینه میتوانیم برای بالا بردن امنیت یک وب سایت استفاده کنیم . بنابراین باید پوشه های مدیریت cms ها رو با استفاده از این روش رمز گذاری کنیم .

منظور از پوشه مدیریت , همان پوشه ای هست که با ورود به آن , به قسمت مدیریت cms وارد میشویم .

مثلا برای وردپرس , پوشه ی wp-admin می باشد .

5 – استفاده از آخرین ورژن ها و حذف مشاهده ورژن توسط کاربر :

تمامی سیستم های مدیریت محتوا دارای باگ های امنیتی هستند که هر چند وقت یک بار , با آپدیت رسمی منتشر شده توسط سایت پشتیبانی آنها , میتوان جلوی این باگ ها رو بست. پس همیشه باید سیستم مدیریت محتوای خود را بروز نگه دارید .

ضمنا هر cms  در هر بار آپدیت دارای یک ورژن خاص می باشد که نباید اجازی ی دسترسی هکر رو به این ورژن بدهیم . یعنی کاربران و هکر ها نباید بدونند که شما از چه ورژنی از cms  استفاده میکنید .

برای انجام این کار باید با توجه به آموزشی که هر cms در سایت پشتیبانی خود دارد , مراحل حذف نمایش ورژن cms را انجام دهید.

مثلا در وردپرس باید کد زیر را به فایل functions.php اضافه نمایید .

6 -استفاده از پلاگین های معروف و قابل اعتماد :

در سیستم های مدیریت محتوا , به هیچ عنوان از پلاگین های غیر مشهور و غیر قابل اطمینان استفاده نکنید .

چون پلاگین ها میتونن با توجه به برنامه نویسی ضعیفشون , سایت شما رو دارای باگ امنیتی کرده و هکر به سایت شما نفوذ کند .

سعی کنید از پلاگین های تایید شده که در سایت پشتیبانی هر cms قرار داده شده است استفاده کنید .

7 – تغییر پیشوند جداول در پایگاه داده :

پس از نصب هر cms بر روی هاست خود , جداول پیشفرضی در پایگاه داده شما ( واقع در phpmyadmin )  ساخته میشود که دارای یک پیشوند می باشند .

به عنوان مثال ( wp_comments ) یا ( oc_product ) .

بیشتر cms ها در هنگام نصب از شما میخواهند که این نام پیشفرض را با نام دلخواه خود عوض نمایید . پس حتما باید این کار را باید انجام دهید .

اما اگر حالا که کار از کار گذشته و به همان نام پیشفرض در پایگاه داده قرار داده شده , شما باید با استفاده از پلاگین های مخصوص هر cms که در سایت پشتیبانی آن بیان شده , این تعویض پیشوند را انجام دهید .

نقل از : اسکریپت دات کام

گرد آورنده : سجاد صالح پور

آشنایی با ftp

تا به حال شاید اصطلاح FTP را مکرراً شنیده اید ولی در پی دانستن اطلاعات بیشتری در این زمینه هستید. FTP یک پروتکل یا قرارداد برای انتقال فایل در شبکه جهانی اینترنت است. برای انتقال هر نوع داده باید با توجه به قراردادهای موجود از یک نوع از آنها استفاده کرد تا کارایی را که مد نظر ماست داشته باشد. پس شما با FTP میتوانید فایل های مورد نظر خود را از یک رایانه به رایانه دیگر، در یک شبکه برپایه TCP، منتقل کنید. برای این کار هم می بایست از یک برنامه سمت مشتری بروی رایانه خود استفاده کنید تا قادر به انجام این کار باشید.

FTP از حروف اول کلمات File Transfer Protocol تشکیل شده است و به عبارتی سرنام آن سه کلمه است، که به طور اختصار از اصطلاح ftp استفاده می شود. همانطور که از نام آن می شود فهمید، از آن برای تبادل فایل بین حساب های مختلف یک رایانه، بین یک حساب و یک رایانه شخصی و یا برای دسترسی آنلاین به بایگانی نرم افزار ها در یک شبکه استفاده می شود.

کاربرد عملی و رایج از این پروتکل یعنی FTP، بیشتر زمانی است که شما قصد انتقال یک فایل را از رایانه خودتان به یک سرویس دهنده فضای میزبانی (Host) را دارید. در این زمان است که شما باید از این ابزار برای تبادل فایل استفاده کنید. مثلا شما چند فایل HTML ساخته اید و حالا قصد بارگذاری آن برای نمایش در شبکه جهانی اینترنت را دارید. در اینجاست که باید پس از تهیه یک فضای مناسب، اقدام به آپلود (Upload) آن فایل ها، بوسیله FTP به هاست خود کنید. در اینجا هم باید از یک برنامه معمولا گرافیکی هم استفاده کنید که این مورد یکی از راه های استفاده از اف تی پی است.

FTP چیست

راه های استفاده از FTP

شما سه راه عمده برای استفاده از اف تی پی پیش رو دارید.

  1. روش اول استفاده از یک برنامه گرافیکی سمت مشتری است. این روش از مرسوم ترین طرق استفاده از FTP است. برای این کار اول باید بروی رایانه خود، یک برنامه اف تی پی مانند FileZilla را نصب کنید و با دادن اطلاعات مورد نیاز برای اتصال، به سرور ftp متصل شوید و فایل ها را انتقال دهید. همانطور که ذکر شد این روش یکی از رایج ترین و ساده ترین روش هاست که احتیاجی به دانستن اطلاعات فنی زیادی هم ندارد.
  2. استفاده از یک مرورگر هم یکی از شیوه های بهره برداری از FTP است. برای این کار شما مانند وارد کردن آدرس یک سایت، آدرس یک سرور اف تی پی را وارد می کنید (مانند /ftp://domain.com) و پس از دادن نام کاربری و رمز عبور، مرورگر برای شما فایل ها و محتویات فضای مورد نظر شما را نشان می دهد. استفاده از این روش برای جست و جو در دایرکتوری های بزرگ و برای خواندن فایل های بازیابی بسیار ساده است. اما در مقایسه با یک برنامه ی اختصاصی FTP از سرعت پایین تر و همچنین از قابلیت اعتماد کمتری برخوردار هستند.
  3. و آخرین روش هم استفاده از خط فرمان FTP است. بسیاری از سیستم عامل های امروزی مانند ویندوز مکینتاش و لینوکس، از خط فرمان توکار سمت مشتری تشکیل شده اند. یعنی شما می توانید مثلا از CMD خود ویندوز بدون نیاز به هیچ گونه ابزار اضافی ای این کار را انجام دهید. ولی بدلیل نداشتن رابط کاربری کاربرپسند خیلی از افراد مخصوصاً تازه کار ها ترجیح می دهند از روش اول یا دوم استفاده کنند که با گرافیک سرو کار دارند تا متن و خط فرمان

نویسنده : سجاد صالح پور

ارائه دهنده خدمات اینترنتی (ISP) چیست؟

ISP چیست؟ (1)


مراکز ارائه دهنده خدمات اینترنت (ISP) ، خدمات متعددی نظیر پست الکترونیکی و دستیابی به اینترنت را در اختیار متقاضیان قرار می دهند. در زمان انتخاب یک ISP می بایست فاکتورهای متعددی را بررسی نمود. امنیت، نوع و کیفیت سرویس های ارائه شده و قیمت ارائه خدمات از جمله فاکتورهای مهم در زمان انتخاب یک ISP است.

isp چیست؟ (1)

ISP برگرفته از كلمه Internet Service Provider یعنی شركت خدمات سرویس های اینترنت است. این شرکت ها علاوه بر نگهداری و پشتیبانی از یک خط مستقیم به اینترنت ، فعالیت های متعدد دیگری نظیر نگهداری و پشتیانی از سرویس دهندگان وب را نیز انجام می دهند . مراکز فوق با ارائه نرم افزارهای لازم ( در صورت ضرورت ) ، یک رمز عبور حفاظت شده و یک شماره تلفن برای تماس با شبکه ، امکان استفاده از اینترنت و مبادله نامه های الکترونیکی را در اختیار متقاضیان قرار می دهند. یك ISP توسط یك خط تلفن از شركت مخابرات و یا امكانات ماهواره ای می تواند اینترنت را به User خود سرویس دهد. با توجه به رشد چشمگیر اینترنت در جامعه امروز، ISP ها خود را مسئول می دانند كه در مقابل تقاضای بی شمار كاربران، بتوانند بهترین خدمات را داشته باشند. مسلم است كه یك ISP اگر بخواهد بهترین باشد باید این ارتباط قوی بین دنیای اینترنت و یك كاربر را با ارائه بهترین خدمات ، قویتر سازد.

ISP را می‌توان به سه نوع محلی (Local)، منطقه‌ای (Regional) و جهانی (World) تقسیم کرد. سلسله مراتب دسترسی به اینترنت در تصویر زیر آمده‌است.

isp چیست؟ (1)

خدمات اینترنتی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

**ثبت دامنه Domain Registration 

**میزبانی Hosting

**طراحی وب‌سایت Web Design

**اتصال به اینترنت Internet Connection

**اتصال به اینترنت (Internet Connection)

 

این بخش شاید جزو مهم‌ترین خدمات یك ISP است، اینكه چگونه یك ISP می‌تواند شما را به اینترنت وصل كند. اتصال كاربران به اینترنت می‌تواند به طرق مختلفی توسط ISPها انجام شود:

1.خطوط تلفن یا Dial Up: این همان روشی است كه همگی ما با آن آشنایی داریم. یعنی داشتن یك Username و Password به همراه یك خط تلفن، یك مودم و یك كامپیوتر. از آنجا كه در این روش با شماره‌گیری تلفن به ISP متصل می‌شوید، به آن Dial Up یا شماره‌گیری می‌گویند.

2. DSL یا خطوط اینترنت اختصاصی: این روش خود شامل روش‌های مختلفی نظیر:

 ADSL :  در این روش كه در ایران به خطوط اینترنت پرسرعت مشهور است، با استفاده از یك خط تلفن ولی بدون نیاز به شماره‌گیری به اینترنت وصل می‌شوید. از آنجایی كه در این روش فاصله بین مشتری و ISP به نسبت كم است، لذا ISP می‌تواند با بهره‌گیری از دستگاهی به نام Splitter یا جداكننده به طور همزمان سرویس اینترنت و تلفن را روی یك خط تلفن به شما تحویل دهد.

isp چیست؟ (1)

HDSL  : در این روش شما به وسیله یك خط اختصاصی (Leased Line) به ISP وصل می‌شوید. معمولاً بسته به فاصله شما تا ISP مورد نظر، مقاومت این خط اختصاصی كم و زیاد می‌شود. با كم و زیاد شدن مقاومت این خط، میزان اینترنت قابل بهره‌گیری از این خط كم و زیاد می‌شود. این روش معمولاً برای اتصال ISPهای كوچك‌تر به ISPهای بزرگ‌تر و یا مراكز اداری كه نیاز به اینترنت اختصاصی و پرسرعت دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

3.اتصال بی‌سیم (Wireles s ) : در این روش محیط انتقال (Media) هوا خواهد بود. برخلاف 3 روش قبل كه محیط انتقال سیم مسی بود. در واقع این تنها فرق بین روش Wireless و xDSL است.

– روش‌های دیگری نظیر SHDSL یا G.SHDSL و … نیز وجود دارد كه در این مقاله مجالی برای پرداختن به آنها نیست.

4.  Satellite یا ماهواره : با داشتن یك آنتن ماهواره و لوازم جانبی مورد نیاز، می‌توان از طریق ماهواره‌هایی كه هم‌سرعت زمین حركت می‌كنند، به هر نقطه از دنیا وصل شد.

5.  Fiber Optic یا فیبر نوری: با توجه به سرعت بالای نور و قابلیت فیبرهای نوری در جابه‌جایی نور از جایی به جای دیگر و بهره‌گیری از فركانس نور به عنوان حامل (Carrier) اطلاعات مورد نظر، از فیبرنوری به عنوان یكی از راه‌های فوق‌العاده پرسرعت (سرعت‌های بالای 100 Mbps و 1 Gbps) به اینترنت استفاده می‌شود.

سوتیتر: امنیت ، نوع و کیفیت سرویس های ارائه شده و قیمت ارائه خدمات از جمله فاکتورهای مهم در زمان انتخاب یک ISP است

خدمات یک ISP چیست ؟

isp چیست؟ (1)

**سرعت بالای دسترسی به اینترنت

**تلفن های اینترنتی

**سرویس دهنده

**  Voice

**سرویسدهنده ایمیل و…

 

مراکز ISP چه سرویس هائی را ارائه می دهند ؟

همانگونه که اشاره گردید ، خدماتی که توسط مراکز ارائه دهنده خدمات اینترنت ارائه می گردد بسیار متنوع و در عین حال متفاوت است :

** تقریبا” تمامی مراکز ارائه دهنده خدمات اینترنت ، سرویس هائی نظیر پست الکترونیکی و استفاده از اینترنت را ارائه می نمایند . نوع و کیفیت ارائه خدمات و پشتیبانی فنی توسط مراکز ارائه دهنده خدمات اینترنت دارای سطوح متفاوتی است .

**اکثر مراکز ISP ، سرویس هاستینگ وب را نیز ارائه می نمایند. با استفاده از سرویس فوق ، متقاضیان می توانند صفحات وب شخصی خود را ایجاد و از آنان نگهداری نمایند . اختصاص فضای لازم به منظور ذخیره سازی اطلاعات از جمله وظایف یک ISP در این رابطه است .

isp چیست؟ (1)

**برخی از مراکز ارائه دهنده خدمات اینترنت سرویس هائی را به منظور طراحی و پیاده سازی صفحات وب ارائه می نمایند .

**تعدادی از مراکز ISP گزینه های متفاوتی را  در ارتباط با نوع دستیابی به اینترنت در اختیار متقاضیان قرار می دهند . Dial-up)، DSL، ADSL ، wimax ). برخی از مراکز ISP امکان دستیابی به اینترنت را صرفا” از طریق خطوط معمولی تلفن فراهم می نمایند .

**اکثر مراکز ISP عملیات متفاوتی نظیر تهیه Backup از نامه های الکترونیکی و فایل های وب را نیز انجام می دهند . در صورتی که بازیافت نامه های الکترونیکی و فایل های وب برای شما مهم است ( در صورت بروز اشکال )، یک ISP را انتخاب نمائید که Backup گرفتن از داده ها را در دستور کار خود قرار داده است .

عمده نرم‌افزارهای مورد استفاده در ISPها عبارتند از:

1.نرم‌افزارهای حسابداری  Accounting

2.نرم‌افزارهای ذخیره‌سازی Caching

isp چیست؟ (1)

نرم‌افزارهای حسابداری Accounting

یک ISP چطور می‌تواند بفهمد كه شما چقدر از اعتبار خریداری شده خود را استفاده كرده‌اید.به وسیله این نرم‌افزار كه اصطلاحاً به آن نرم‌افزار Accounting می‌گویند كارهای متفاوتی را انجام می‌دهد كه اصلی‌ترین آنها عبارتند از:

**تشخیص درستی Username و Password

**تشخیص میزان اعتبار باقیمانده

** ثبت وقایع اتفاق افتاده در خلال اتصال و قطع هر مشترك

** امكان تغییر Password

** امكان تغییر میزان اعتبار

** امكان گزارش‌گیری از وقایع ثبت شده نظیر میزان دقایق وصل در زمان‌های مختلف

به نقل از تبیان

گردآورنده : سجاد صالح پور

 

اینترنت اشیاء

اینترنت اشیاء
(اتصال مجازی‌ها با حقیقی‌ها)

دنیای وب به سرعت در حال تغییر دادن محیط پیرامون ما است. بعضی از این فناوری‌ها، در حال توسعه و برخی دیگر نیز هم اکنون در دسترس هستند. می‎توان گفت:  وب، زمانی به اوج شکوفایی خود خواهد رسید که بتواند در کنار شما، به ‌طور خودکار، به کار خود ادامه دهد. در حال حاضر، ما در ابتدای راه سرویس‌های اتوماسیون اینترنت هستیم و به مرور شاهد پیشرفت دوران اینترنت اشیاء (Internet of Things) خواهیم بود. این، همان جایی است که هر دستگاهي (مهم نیست چقدر پیش پا افتاده باشد) به اینترنت متصل شده است.
یافته‌های موسسه پژوهشی Pew Internet Project نشان می‌دهد که نسل جدید اینترنت، موسوم به اینترنت اشیاء در سال 2025 فراگیر خواهد شد. مهم‌ترین ویژگی این نسل جدید اینترنت، امکان اتصال تمام اشیاء برقی به اینترنت است. با این حساب می‌توان لوازم خانگی مختلف و حتی یک ساعت مچی یا لامپ های برقی را از طریق اینترنت و از راه دور کنترل و خاموش و روشن کرد.
اینترنت اشیاء مفهومی رایانشی است برای توصیف آینده‌ای که در آن اشیای فیزیکی، یکی پس از دیگری به اینترنت وصل می‌شوند و با اشیای دیگر در ارتباط قرار می‌گیرند. اینترنت اشیاء رابطه نزدیکی با مفهوم “شناسایی از طریق فرکانس رادیویی” به عنوان یک روش ارتباطی دارد؛ اما شامل فناوری‌های حسگر، فناوری‌های بی‌سیمی، کدهای واکنش سریع و… نیز می‌شود. اینترنت اشیاء از اهمیت خاصی برخوردار است؛ زیرا اشیاء وقتی بتوانند خود را به صورت دیجیتالی ارائه کنند در نهایت به پدیده‌ای بسیار فراتر از کلیتی که در واقعیت هستند، تبدیل خواهد شد. در چنین شرایطی، ارتباط اشیاء دیگر محدود به ما نیست؛ بلکه آن ها با اشیای اطراف، داده‌های یک پایگاه داده و… نیز در ارتباط قرار می‌گیرند. وقتی اشیا با یکدیگر مرتبط شدند، می‌توان سخن از یک “محیط هوشمند” به میان آورد. یک نمونه عملی امروزی از اینترنت اشیاء، سرویس وبی است که به شما این امکان را می دهد تا با اتصال تلفن همراه خود به اینترنت، از آخرین وضع آب و هوا باخبر باشید.
اما چنین تحولی خطرات فراوانی را نیز در پی دارد و به خصوص به نفع هکرهایی است که به دنبال سرقت اطلاعات یا نقض حریم شخصی افراد هستند. علاوه بر این دولت ها و شرکت های خصوصی نیز می توانند حجم زیادی از اطلاعات را از همین طریق در مورد عادات تک تک مردم و سبک زندگی آن ها جمع آوری کنند. Pew Internet Project بر این باور است که علیرغم همه این نگرانی‌ها، اینترنت در آینده هر چه بیشتر به جزیی تفکیک ناپذیر از زندگی مردم مبدل می شود و شبکه‌های نامرئی جهانی با استفاده از حسگرهای هوشمند نصب شده بر روی محصولات مختلف، دوربین ها، نرم افزارها، دیتابیس ها و دیتاسنترهای بزرگ، کنترل زندگی میلیاردها نفر را در اختیار خود می گیرند.
کارشناسان اگر چه این تحولات را بسیار هیجان انگیز تلقی می‌کنند؛ اما در مورد اینکه ثمره تغییرات مذکور تا چه حد به نفع بشریت باشد تردیدهای جدی وجود دارد.

منابع: پایگاه خبری میگنا

 

ویژگی های فناوری NFC

NFC (ارتباط میدانی با برد نزدیک، Near Field Communication) جهت پرداخت پول از طریق گوشی های هوشمند بوجود آمده اند، در واقع مهم ترین کاربرد NFC همین کیف پول موبایلی است  ولی کاربرد های دیگری هم دارد.

NFC مخفف Near Field Communication است و منظور از آن فناوری است که ارتباط بی‌سیم با فرکانس بالا دو وسیله که در فاصله کمی حدود 10 سانتیمتر از یکدیگر هستند ممکن می‌کند.

فناوری NFC دقیقا چیست؟

فناوری NFC یک ارتباط رمزگذاری شده‌ بی‌سیم با برد کوتاه در فاصله‌ 4 سانتیمتر و کمتر است که در باند فرکانسی 13.56MHz توانایی تبادل اطلاعات با سرعت 424Kb/s (به صورت میانگین) را دارد. NFC قادر است با کارت‌های هوشمند غیر تماسی ISO/IEC 1443 موجود و همچنین سایر دستگاه‌های مجهز به NFC ارتباط برقرار کرده و به راحتی به تبادل اطلاعات با آن‌ها بپردازد. از همین رو این فناوری با زیرساخت‌های موجود پرداخت غیر تماسی مورد استفاده در سامانه حمل و نقل عمومی و پرداخت‌های خرد سازگار می‌باشد.

فناوری NFC در چه زمینه‌هایی کاربرد دارد؟

 

NFC چیست؟

 

NFC به طور اختصاصی برای کار در گوشی‌های تلفن همراه طراحی شده است و دارای سه ویژگی کلی می‌باشد که روند توسعه‌ آن را شفاف می‌نماید. در ویژگی اول، این فناوری قابلیت استفاده به جای کارت‌های غیر تماسی موجود را داراست به‌طوری که می‌توانید از آن‌ها دقیقا همانند کارت‌های موجود برای پرداخت‌های خرد استفاده کنید.

در ویژگی دوم، می‌توانید از این فناوری به عنوان یک قرائت‌گر برچسب‌های غیر فعال RFID استفاده کرده و از آن در تعامل تبلیغاتی و … استفاده نمایید.

 

NFC چیست؟

ویژگی سوم این فناوری نیز این قابلیت را به شما می‌دهد که هم به عنوان خواننده و هم به عنوان فرستنده از این قابلیت استفاده کرده و در حالت شخص به شخص برای تبادل اطلاعات بین دو دستگاه مجهز به NFC از آن بهره ببرید.

چگونگی استفاده ازکیف پول همراه درایران

در حال حاضر استفاده از تکنولوژی NFC در صنعت پرداخت الکترونیک توسط اپراتورهای تلفن همراه در کشور ما رونمایی شده و در دسترس کاربران آنها قرار دارد یا به زودی فعال می شوند.

سرویس NFC ایرانسل

این سرویس یک کیف پول موبایلی است که به مشتری این امکان را می‌دهد تا پرداخت‌های خرد را به کمک موبایلش به سادگی پرداخت کند. برای مثال، کاربر می‌تواند هنگام ورود به مترو یا اتوبوس به جای دادن پول نقد یا استفاده از کارت از موبایلش استفاده کند. یعنی دقیقا به جای استفاده از کارت موبایلش را روی دستگاه کارتخوان می‌زند و می‌رود.

برای استفاده از این سرویس موبایل کاربر باید مجهز به تکنولوژی NFC باشد در غیر این صورت باید یک آنتن NFC پشت باطری موبایل روی سیم کارت نصب کند تا بتواند از این سرویس استفاده کند. حکایت NFC همان حکایت بلوتوث است که در ابتدا خیلی همه گیر نبودو باید روی گوشی‌ها نصب می‌شد اما از یک جایی به بعد دیگر تمام گوشی‌های متوسط به بالا به آن مجهز شدند.

این سرویس که بزودی در دسترس هموطنان قرار خواهد گرفت فقط برای پرداخت کرایه وسایل حمل و نقل عمومی نیست. هموطنان نه تنها می‌توانند از آن برای پرداخت هزینه پارکومترهای سطح شهر استفاده کنند بلکه می‌تواند پرداخت‌های خرد خود در فروشگاه‌ها را نیز با آن بپردازد. برای این کار فقط کافیست مبلغ مورد نظر در دستگاه کارتخوان وارد شود و کاربر سپس موبایلش را روی دستگاه کارتخوان بزند تا پرداخت فورا انجام شود و رسیدش را دریافت کند.

در حال حاضر برای شارژ کردن این سرویس کابر می‌تواند مبلغ مورد نظرش را از طریق دستگاه خودپرداز یا کارتخوان انتخاب کند و پس از نزدیک کردن موبایلش به دستگاه، وجه از کارت بانکی فرد وارد کیف پول موبایلی کاربر می‌شود. در آینده‌ای نزدیک هم امکان شارژ این سرویس از طریق خود موبایل به کمک کیف پول موبایلی ایرانسل فراهم خواهد شد.

سرویس NFC همراه اول

به گزرش عصر بانک دات آی آر، همراه اول به کمک جیرینگ یک سرویس NFC ارائه می‌کند. سرویس NFC جیرینگ با سرویس ایرانسل کاملا متفاوت است. در این سرویس دیگر نیازی به سیم کارت با قابلیت NFC و داشتن یک گوشی مجهز به NFC نیست. این سرویس در واقع یک تگ است که با چسباندن آن پشت هر گوشی موبایلی، کاربر می‌تواند پرداخت‌های خرد خود را انجام دهد. برای مثال در مترو و اتوبوس یا هنگام پرداخت هزینه پارکومتر خود به جای استفاده از پول نقد یا کارت موبایلش را می‌زند روی دستگاه ریدر و پرداخت انجام می شود.

در حال حاضر کاربر برای شارژ این تگ می‌تواند به ایستگاه‌های مترو و باجه‌های شارژ کارت مترو مراجعه کند و آن را شارژ کند. البته در آینده‌ای نزدیک امکان شارژ آن از داخل موبایل و از طریق حساب جیرینگ کاربر نیز فراهم می‌شود.

سرویس NFC رایتل

سرویس NFC رایتل یک کیف پول موبایلی است برای استفاده از آن کاربر باید یک سیم کارت رایتل مجهز به NFC خریداری کند تا از خدمات ان بهره مند شود. در کنار این سیم کارت، لازم است که دستگاه موبایل کاربر نیز مجهز به NFC باشد؛ در غیر این صورت کاربر باید از یک آنتن NFC زیر سیم کارت و روی باطری استفاده کند تا بتواند از این سرویس استفاده کند.

کاربر با داشتن کارت شتابی به کمک این سرویس می‌تواند از خدمات بانکی مانند دریافت مانده حساب، پرداخت قبوض و مواردی از این قبیل بهره ببرد. علاوه بر این‌ها کاربر می‌تواند با بهره گیری از تکنولوژی NFC پرداخت‌های خرد خود را با موبایلش پرداخت کند. برای مثال کاربر می‌تواند بلیت‌های الکترونیک شهری مانند مترو و اتوبوس، هزینه پارکومتر را با موبایلش پرداخت کند بدون اینکه هیچ رمزی وارد کند. البته برای اینکه در صورت گم شدن یا دزدیده شدن موبایل کاربر، کسی نتواند از آن سوء استفاده زیادی بکند هر تراکنش یک سقفی دارد که برای پرداخت بیشتر از آن کاربر باید رمز وارد کند. در این صورت کاربر فرصت خواهد داشت تا کیف پول موبایلی خود را غیر فعال کند تا سوء استفاده از آن نتواند از یک سقفی بیشتر انجام شود.

البته کیف پول همراه تنها کاربرد این تکنولوژی نیست و شما می توانید برای انتقال ساده و راحت فایل های مدیا بین دو گوشی هم از NFC استفاده کنید. برای اینکار تنها کافی است که NFC گوشی خود را فعال کرده و فایل را از گوشی خود به گوشی دیگر هل دهید.

تگ‌های NFC

این تگ‌ها برای تسریع در انجام عمل تنظیمات گوشی تعبیه شده است. به عنوان مثال شما در منزل WIFI گوشی را روشن، بلوتوث را خاموش، صدا را در حدی تنظیم کرده، نور صفحه نمایش را کاملاً روشن می‌گذارید.

NFC چیست؟

 

تصور کنید شما می‌خواهید تمامی این تنظیمات را روزانه بارها و بارها تغییر دهید. مشکلاتی که در این بین اتفاق خواهد افتاد این است که به صورت تک تک انجام دادن این تنظیمات خسته کننده است و مشکل بعدی این است که به فرض فراموش کرده باشید که گوشی را در حالت سایلند یا همان بی‌صدا قرار نداده باشید و گوشی به ناگاه در یک جلسه کاری مهم به صدا درآمده و نظر همه را به سمت شما جلب می‌کند.

 

NFC چیست؟

 

در این مواقع تگ‌های NFC به کمک شما آمده و مانع بروز این قبیل مشلات خواهد شد. تنظیمات دلخواهتان را انجام داده و مقرر کنید که این تنظیمان برای تگ مخصوص خانه یا محل کار باشد. حال با رسیدن به محل کار تنها کاری که شما باید انجام دهید این است که تگ مربوطه را به گوشی موبایل نشان دهید و گوشی در مدت نهایتاً 2 ثانیه تمامی تنظیمات را به صورت خودکار انجام خواهد داد.

 

NFC چیست؟

نتیجه‌گیری

با توجه به مباحث مطرح شده ممکن است فناوری ارتباط میدان نزدیک (NFC) از نظر کاربران چیز خیلی جذاب و نوآورانه‌ای نباشد و فقط یک توسعه‌ کوچک از سیستم پرداخت غیرتماسی RFID تلقی شود اما چیزی که مشهود است تاثیر این فناوری بر تسریع فعالیت‌های مالی کوچک و روزمره است و می‌توان انتظار داشت در آینده‌ای نه‌چندان دور جایگزین مناسبی برای کارت‌های غیرتماسی موجود و همچنین روشی برای انتقال اطلاعات کاربری در قالب یک برچسب شود.

 
منبع : عصربانک

نحوه پاک کردن کش در مرورگر Firefox

برای پاک کردن کش (Cache) در مرورگر Mozilla Firefox روش‌های مختلفی وجود دارد. در ادامه با ما باشید تا با نحوه پاک کردن کش‌های مرورگر فایرفاکس از طریق خود مرورگر آشنا شوید.

مختصری درباره Cache مرورگرها:

کَش‌های (Caches) مرورگر یا به اصطلاح Temporary Internet Files به معنای “فایل‌های موقت اینترنتی”، فایل‌های موقتی‌ای که درواقع کپی‌هایی از فایل‌های مرورشده قبلی مانند تصاویر هستند و در مرور سریع‌تر اینترنت به کاربر کمک می‌کنند. برای مثال، کش‌های تصاویر در حین مرور یک صفحه در کامپیوتر به صورت محلی (Local) ذخیره می‌شوند و زمانی که کاربر قصد مرور همان صفحه با همان تصاویر (یا یک صفحه دیگر با همان تصویر) را دارد، مرورگر فایل کش مربوط به آن تصویر را با استفاده از الگوریتم‌های مقایساتی پیدا کرده سپس به کاربر نشان می‌دهد. در این حالت، تصویری که بار قبل مشاهده شده است، برای بار دوم بارگیری (Download) نخواهد شد و بدین ترتیب سرعت مرور صفحات وب به صورت چشمگیری افزایش می‌یابد.

 

چرا Cacheهای مرورگر را پاک می‌کنیم؟

کش‌ها باعث افزایش سرعت مرور وب می‌شوند. اما ممکن است در بسیاری از موارد، فایل‌های اصلی‌ای توسط مرورگر کش شده اند، از طرف سرور، سازندگان و طراحان یا به هر دلیل دیگری تغییر داده شوند. در این حالت ممکن است مرورگر همان فایل کش شده را به کاربر نشان دهد درحالی که این فایل کش شده با فایل اصلی تفاوت دارد. برای مثال، یک تصویر ممکن است توسط مرورگر کش شود. در این صورت زمانی که حتی تصایر اصلی تغییر داده شود، ممکن است مرورگر همان تصویر قدیمی کش شده را به کاربر نشان دهد.

 

نحوه پاک کردن Cache در مرورگر Firefox

برای هرچه آسان‌تر بودن این آموزش، ما Cacheهای مرورگر Firefox را از طریق خود مرورگر پاک خواهیم کرد. روش‌ها و برنامه‌های مختلفی را می‌توانید در ارتباط با پاک کردن Cacheهای مرورگرهای مختلف ازجمله Firefox پیدا کنید.

خلاصه آموزش (درصورتی که حوصله خواندن کل متن را ندارید!)

 

نکته: تصاویر مراحل 1 و 2 مربوط به رابط گرافیکی جدید مرورگر فایرفاکس است که از نسخه 29 بتا به بعد تغییر کرده است. تصاویر مربوط به نسخه‌های پایین تر از 29 نیز در انتهای هر مرحله گذاشته شده است.

1- برای پاک کردن Cacheها ابتدا مرورگر فایرفاکس (Firefox) را اجرا کنید. حال از گوشه بالا-سمت چپ (به صورت پیشفرض) منو فایرفاکس (منوی موزیلا فایرفاکس) را باز کنید. {لینک تصویر مربوط به نسخه‌های پایین تر}

2- در منو باز شده، بر روی History (تاریخچه)، سپس در پنجره بازشده جدید بر روی Clear Recent History کلیک کنید.{لینک تصویر مربوط به نسخه‌های پایین تر}

Clear-Firefox-History-All-1

 

3- حال پنجره‌ای با نام Clear All History مشابه تصویر زیر باز خواهد شد. در قسمت Time range to clear به معنای “بازه زمانی برای حذف کردن” می‌توانید بازه زمانی‌ای که آیتم‌های کش در آن زمان ذخیره شده اند را انتخاب کنید. برای پاک کردن تمام کش‌ها گزینه Everything را انتخاب کنید.

پاک کردن Cache فایرفاکس

 

5- حال درصورتی که قسمت جزئیات بسته شده است، با کلیک کردن بر روی فلش کنار عبارت Details، قسمت جزئیات را باز کنید. در قسمت Details، گزینه Cache را انتخاب کنید. در آخر بر روی Clear Now کلیک کنید تا کشهای مربوط به بازه زمانی انتخاب شده (در این آموزش، تمامی بازه‌های زمانی) حذف شوند. فرایند پاک سازی ممکن است مدتی طول بکشد.

Clear-Firefox-Cache-version-29-and-above

 

پس از اتمام فرایند پاک سازی، پنجره مربوطه بسته خواهد شد.

 

منبع:بایت گیگ

 

چگونه اطلاعات را هارد به هارد کنیم؟

بعضی اوقات می خواهیم برای محکم کاری اطلاعات مهم و ضروری را روی یک هارد دیگر هم ذخیره کنیم یا این که از اطلاعاتی که روی یک هارد دیگر است خوشمان می آید و می خواهیم آن ها را داشته باشیم ولی با CD یا DVD و یا فلش و چیزهای دیگر به خاطر حجم محدودی که دارد نمی شود.

 

به همین علت مجبوریم هارد به هارد کنیم. اگر می خواهید این کار را به درستی انجام دهید باید خیلی حواستان را جمع کنید و دقت داشته باشید. کامپیوترها معمولا یک هارد دیسک دارند.

اول برای پارتیشن های موجود در هارد دیسکتان اسم مخصوص بگذارید. برای انجام این کار My Computer را باز کنید و روی پارتیشن کلیک راست کنید.

گزینه ی Properties را انتخاب کنید. حالا در پنجره ای که باز شد، نام پارتیشن را عوض کنید.

حالا با همین روش اسم همه ی پارتیشن ها را عوض کنید و آن ها را به یاد داشته باشید.

حالا کامپیوترتان را خاموش کنید. هارد دیسکی را که می خواهید اطلاعات را از آن کپی کنید بردارید. آن را به دقت بررسی کنید. هارد دیسک ها معمولا با یک کابل به مادربرد وصل می شوند. در کنار محل اتصال کابل به هارد دیسک محلی برای وصل کردن فیش برق یا همان Power قرار دارد.

شما باید نگاه کنید که ببینید جامپرها هستند یا نه. معمولا روی بدنه ی هارد دیسک ها چگونگی قرارگیری جامپرها را توضیح داده است.

 

جامپر چیست ؟

جامپرها یک قطعه ی ریز هستند که به وسیله ی آن ها می توانیم تنظیمات یک قطعه ی سخت افزاری را به صورت فیزیکی عوض کنیم.

هارد

در جدولی که روی بدنه ی هارد دیسک ها وجود دارد دنبال حالت Slave بگردید. شما باید جامپر هارد دیسک دوم را با توجه به توضیحات جدول روی بدنه ی هارد دیسک در حالت Slave قرار دهید. حالا وقتی کامپیوتر خاموش است در کیس را باز کنید. در کیس هارد دیسک را پیدا کنید. هارد دیسک با کابلی به مادربردتان وصل است. این کابل معمولا دارای 2 جای اتصال است. ممکن است هم به هارد دیسکتان و هم به CD-Rom تان وصل باشد. شما می توانید به همین روش کابل هارد دیسک دوم را به مادربردتان وصل کنید. برای این کار می توانید جای اتصال دوم را از CD-Rom جدا کنید و به هارد دیسک دوم وصل کنید. حالا شما 2 تا هارد دیسک را با یک کابل به مادربردتان وصل کنید.

هارد دیسک کامپیوتر شما به عنوان میزبان و هارد دیسک دوم به عنوان مهمان است. حالا باید برقی را که هارد دیسک دوم نیاز دارد تأمین کنید برای این امر به نوع فیش برقی که به هارد دیسک متصل است دقت کنید. احتمالا یکی از این نوع فیش های مثل آن در کامپیوترتان هست که به هیچ جایی و هیچ چیزی وصل نشده است. این کابل ها همگی به سیستم اصلی برق کامپیوتر وصل شده اند. یکی از این فیش های آزاد را به هارد دیسک مهمان وصل کنید. حالا کامپیوترتان را روشن کنید.

به محض این که روشن شد کلید Delete را فشار دهید تا وارد تنظیمات مادربرد شوید. این منو برای هر نوع مادربردی فرق می کند اما در این منو تنظیمات مربوط به هارد دیسک وجود دارد. به منوی standard Cmos Features بروید. معمولا تنظیماتی در مادربرد های جدید به صورت پیش فرض وجود دارد که هارد دیسک ها را در حالت اتوماتیک شناسایی می کند. اگر به این صورت هارد دیسک را نشناخت شما تنظیم این قسمت را در حالت auto بگذارید تا مادربردتان به صورت خودکار هارد دیسک را شناسایی کند. حالا از منو بیرون بیایید و گزینه ی Save an Exit را بزنید.

اگر تمام مراحل را به درستی انجام داده باشید کامپیوترتان مثل حالت اولش کار می کند. ویندوز بالا می آید. اما وقتی My Computer را باز کنید متوجه می شوید که پارتیشن های جدید اضافه شده است که همان پارتیشن های هارد دیسک مهمان است. حالا اطلاعاتی را که لازم دارید در بین دو هارد دیسک کپی کنید. این کپی هم دقیقا مثل زمانی است که در هارد دیسک خودتان اطلاعات را از جایی در جای دیگر کپی می کنید. بعد از این که کارتان تمام شد، کامپیوترتان را خاموش کنید و همه چیز را به حالت اولش برگردانید. هارد دیسک مهمان را جدا کنید و کابل برق و کابل مادربرد را به حالت اول برگردانید. جامپر را دوباره به حالت اول روی مادربرد قرار دهید. این حالت روی بدنه ی هارد دیسک با عنوان Master مشخص شده است. بعد از این که همه چیز ( کابل ها و جامپر ) را به حالت اولیه برگرداندید در کیس را ببندید.